علت گودی کمر در بسیاری از افراد امروزی، بیش از آن‌که به عوامل ژنتیکی مربوط باشد، به سبک زندگی و عادات نادرست روزمره برمی‌گردد. در دنیای امروز، پشت‌میزنشینی‌های طولانی، ساعت‌های زیاد کاری و نشستن‌های نادرست روی صندلی باعث شده‌اند بسیاری از افراد بدون آنکه متوجه باشند، دچار تغییراتی در فرم ستون فقرات خود شوند. یکی از شایع‌ترین پیامدهای این سبک زندگی، گودی کمر یا همان افزایش غیرطبیعی قوس ناحیه‌ی کمری است.

گودی کمر نه ‌تنها بر ظاهر بدن تأثیر می‌گذارد، بلکه در صورت بی‌توجهی می‌تواند عامل دردهای مزمن، خستگی زودهنگام و محدودیت‌های حرکتی در آینده باشد. از این رو، دانستن علت گودی کمر و به‌کارگیری روش‌های علمی پیشگیری و درمان، می‌تواند نقش مهمی در حفظ سلامت ستون فقرات و بهبود کیفیت زندگی داشته باشد. در مقاله امروز، با نگاهی علمی و کاربردی، به بررسی دقیق علل، عوارض و راهکارهای مؤثر برای درمان گودی کمر می‌پردازیم، پس تا انتهای مقاله با ما همراه باشید:

منظور از گودی کمر چیست؟

گودی کمر که در اصطلاح پزشکی به آن هایپرلوردوز (hyperlordosis)  گفته می‌شود، حالتی است که در آن در آن بخش پایینی ستون فقرات به‌طور طبیعی کمی به سمت داخل منحنی دارد. این انحنا برای تعادل بدن و تقسیم مناسب فشار در هنگام ایستادن، راه رفتن و انجام حرکات روزمره ضروری است. اما زمانی که این قوس بیش‌ از حد افزایش پیدا کند، وضعیتی به نام هیپرلوردوزیس یا همان خمیدگی بیش از حد ستون فقرات ایجاد می‌شود.

در چنین شرایطی، ستون فقرات از حالت طبیعی خود خارج شده و ممکن است موجب درد، گرفتگی عضلات و حتی تغییر در فرم بدن شود . علت گودی کمر در این حالت معمولاً به ضعف عضلات مرکزی، وضعیت نادرست بدن در نشستن یا ایستادن و گاهی اضافه وزن مربوط می‌شود.

اگر انحنای پایین کمر بیش از حد به سمت داخل باشد باشد به آن گودی کمر می‌گویند.

از سوی دیگر، در برخی افراد حالت عکس آن نیز رخ می‌دهد؛ یعنی کاهش قوس کمری که باعث صاف شدن بیش از حد کمر می‌شود. این وضعیت نیز می‌تواند تعادل طبیعی بدن را بر هم زند، هرچند شیوع آن کمتر از گودی کمر است.

علت گودی کمر چیست؟

در بسیاری از موارد، علت گودی کمر یک عامل واحد نیست، بلکه ترکیبی از چند اتفاق ساختاری، عضلانی و محیطی است که با هم باعث افزایش غیرطبیعی قوس کمری می‌شوند. در ادامه مهم‌ترین این علل را به تفصیل بررسی می‌کنیم:

چاقی و اضافه‌ وزن

یک علت گودی کمر اضافه وزن، به ویژه چربی تجمعی در ناحیه شکم است که فشار روی قسمت جلویی بدن را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود لگن به جلو متمایل شود. این تغییر جهت فشار باعث کشش بیشتر در کمر و افزایش قوس می‌شود.

در تحقیقاتی نیز دیده شده است که شاخص توده‌ بدن (BMI) بالا با زاویه قوس کمری بیشتر همبستگی دارد، بخصوص در افرادی که دچار کمردرد مزمن هستند.

کال تو اکشن

ساختار مهره‌ها و دیسک بین‌مهره‌ای

یکی از رایج‌ترین علت گودی کمر مربوط به عوامل ساختاری و آناتومی بدن افراد است . شکل مهره‌ها (مثلاً تراشیده شدن یک طرف یا تغییر شکل کلی) و فرسودگی یا تغییر ضخامت دیسک‌ها ممکن است باعث شود ستون فقرات نتواند قوس طبیعی خود را حفظ کند و به سمت افزایش قوس سوق پیدا کند.

برخی مطالعات در حوزه ساختار ستون فقرات این تغییرات را به‌عنوان یکی از عوامل مهم در تعیین وضعیت قوس کمر برجسته کرده‌اند.

زاویه لگنی

یکی از فاکتورهای کلیدی در تعیین میزان قوس طبیعی کمری، زاویه‌ای است به نام «زاویه لگنی» یا.pelvic incidence  این میزان آناتومیک لگن تعیین می‌کند که تا چه حد ستون فقرات می‌تواند قوس داشته باشد. در واقع افرادی که زاویه لگنی بالاتری دارند، به طور بالقوه احتمال افزایش قوس کمری بیشتری دارند.

اختلالات ستون فقرات

بیماری‌هایی مانند اسپوندیلولیستزیس (لغزش یک مهره نسبت به مهره‌ی پایین‌تر یا سرخوردگی مهره‌ها) می‌تواند تعادل مهره‌ها را به هم بزند و باعث افزایش قوس شود. این وضعیت با تغییر در انتقال بار از بین مهره‌ها ممکن است گودی کمر را تشدید کند. همچنین در موارد نادر، شرایط نوروماسکولار یا سایر بدشکلی‌های ستون فقرات ممکن است عامل گودی شدید شوند.

برخی اختلالات ستون فقرات نیز موجب بروز گودی کمر خواهند شد.

عوامل ژنتیکی یا مادرزادی

در برخی افراد ساختار استخوانی یا شکل مهره‌ها از بدو تولد ممکن است متفاوت باشد و این تفاوت زمینه‌ساز افزایش قوس کمری شود. لازم به ذکر است که این عامل می‌تواند در تعامل با عوامل دیگر تبدیل به گودی کمر شود نه به تنهایی.

سفتی عضلات خم‌کننده لگن (hip flexors)

یکی از دلایل رایج گودی کمر ضعف یا عدم تعادل در عضلات کلیدی اطراف ستون فقرات است. به طور مثال عضلاتی مثل ایلیوپسوآس زمانی که کوتاه و سفت می‌شوند، لگن را به سمت جلو می‌کشند و قوس کمری را تشدید می‌کنند.

ضعف عضلات شکمی (abdominals)

اگر عضلات شکم ضعیف باشند، نقش حمایتی خود را از دست می‌دهند و اجازه می‌دهند ستون فقرات بیشتر خم شود.

وضعیت نشستن و ایستادن نادرست

در دنیای مدرن، ساعات طولانی نشستن و ایستادن در وضعیت‌های نامناسب (خمیده، قوزکرده یا با فشار ناهمگون بر ستون فقرات) یکی از عوامل موثر در تشدید انحرافات ستون فقرات است.

به مرور زمان، این عادات نادرست باعث می‌شوند عضلات و لیگامان‌ها به حالت غیرطبیعی عادت کنند و قوس بیشتری ایجاد شود.

نشستن و ایستادن طولانی مدت و به شکل نامناسب موجب گودی کمر می‌شود.

عضلات پشت و عضلات تثبیت‌کننده ستون فقرات

در شرایطی که عضلات پایین کمر بیش‌فعال شوند یا کنترل مناسبی نداشته باشند، ممکن است باعث کشش نامناسب در ناحیه قدامی شود و قوس را بیشتر کند.

مطالعه‌ای که روی تمرینات اصلاحی انجام شده است نشان می‌دهد که این نوع تمرینات می‌توانند تأثیر معنی‌داری بر بهبود زاویه قوس کمری (کاهش یا تنظیم آن) داشته باشند.

کفش پاشنه بلند

یک علت گودی کمر پوشیدن مکرر کفش‌های پاشنه‌دار در زنان است که ممکن است فشار بیشتری روی کمر بیاورد و قوس آن را افزایش دهد. به همین دلیل تا جای ممکن مگر در مواقع ضروری کفش پاشنه بلند نپوشید. این نوع کفش ها علاوه بر گودی و درد کمر به انگشت‌های پا نیز فشار آورده و موجب کجی انگشت شست خواهند شد.

دژنراسیون دیسک بین‌مهره‌ای

فرسایش یا تخریب دیسک‌ها باعث می‌شود فضا بین مهره‌ها کم شود و فشار بر ساختار ستون فقرات تغییر کند، که ممکن است به تغییر در قوس منجر شود.

پوکی استخوان (osteoporosis)

بیماری‌ها و شرایط زمینه‌ای افراد نیز ممکن است موجب شوند که فرد زودتر دچار گودی کمر شود. وقتی استخوان‌ها ضعیف‌تر می‌شوند، ممکن است شکل مهره‌ها تغییر کند و قوس کمری دچار اختلال شود.

پوکی و ضعف استخوان ها یک علت گودی کمر است.

اختلالات عضلانی-عصبی یا آسیب قبلی

مشکلات عصبی یا ضعف عضلانی در مناطقی مانند منطقه کمری می‌تواند کنترل مناسب ستون فقرات را مختل کند. همچنین آسیب‌های قبلی ستون فقرات (ضربه، جراحی، شکستگی) ممکن است باعث ایجاد تغییرات پایداری شوند.

 بارداری و تغییرات وزنی در زنان

در دوران بارداری، تغییر در مرکز ثقل بدن باعث می‌شود زنان به‌ طور طبیعی قوس کمری بیشتری ایجاد کنند تا تعادل‌شان حفظ شود.
همچنین در این دوره، هورمون‌هایی آزاد می‌شوند که رباط‌ها را شل ‌تر می‌کنند و در نتیجه ساختار نگهدارنده ستون فقرات ضعیف ‌تر می‌شود.

بارداری یک علت شایع گودی کمر است.

عوارض گودی کمر

اگر گودی کمر شدید یا مزمن باشد و درمان نشود، می‌تواند به مجموعه‌ای از مشکلات مهم منجر شود که کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در ادامه به مهم‌ترین عوارض آن می‌پردازیم:

فشار بر دیسک‌ها و آسیب به مهره‌ها

افزایش قوس کمری به معنای وارد شدن فشار بیشتر بر دیسک‌های بین‌مهره‌ای است. این فشار می‌تواند باعث سایش سریع‌تر دیسک، ترک‌خوردگی حلقه آنولوس و نهایتاً بیرون‌زدگی یا فتق دیسک شود.

با آسیب دیسک‌ها، احتمال فشار بر ریشه‌های عصبی و بروز علائم عصبی (مثل درد منتشر در پاها، بی‌حسی یا گزگز) نیز افزایش می‌یابد.

 کاهش انعطاف ‌پذیری و محدودیت حرکت

وقتی قوس ستون فقرات بیش از حد باشد، حرکات طبیعی ستون فقرات مانند خم شدن، چرخش و کشش ممکن است محدود شوند. این محدودیت باعث سفت شدن عضلات، احساس خشکی و درد در هنگام حرکت می‌شود.

درد مزمن کمر

یکی از شایع‌ترین عوارض گودی زیاد کمر، پیدایش درد مزمن در ناحیه کمری است. تحقیقات نشان داده‌اند افرادی که قوس کمری آن‌ها از حد طبیعی بیشتر است، در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به کمر درد طولانی‌مدت هستند.

از عوارض گودی کمر درد مزمن کمر است.

 اختلال در وضعیت بدن و تعادل

گودی زیاد کمر می‌تواند باعث تغییر در ظواهر بدن شود؛ مثلاً جلو افتادن شکم، برجستگی باسن یا تغییر شیب لگن. این تغییرات نمای ظاهری بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهند و در حرکت تعادلی بدن اختلال ایجاد می‌کنند.

پیشرفت عوارض جدی ‌تر و نیاز به درمان تهاجمی

اگر مشکل گودی کمر ناشی از تغییرات ساختاری شدید باشد و درمان به موقع انجام نشود، ممکن است نیاز به مداخلات جدی‌تر مانند جراحی پیش بیاید. در برخی حالات نورولوژیک یا اختلالات عصبی—عضلانی، درمان جراحی برای اصلاح افزایش قوس و حفظ وضعیت نشستن مناسب ضروری است.

در مواقع حاد، آسیب‌های شدید به دیسک یا فشار عصبی ممکن است به عوارض جدی مانند سندرم دم اسبی منجر شود که نیاز به مداخله اورژانسی دارد.

تأثیر بر اندام‌های داخلی

در مواردی نادر، گودی شدید کمر ممکن است فشار اضافی بر ارگان‌های شکمی و دیافراگم وارد کند. این فشار ممکن است باعث اختلال در عملکرد دستگاه گوارش (مثلاً احساس ناراحتی، سوءهاضمه) یا حتی مشکلات تنفسی شود، اگرچه این موارد کمتر گزارش شده‌اند.

گودی کمر حتی می‌تواند بر اندام های داخلی بدن نیز تاثیرات منفی بگذارد.

روش‌های پیشگیری و درمان گودی کمر

در این قسمت، به بررسی روش‌هایی می‌پردازیم که علاوه بر جلوگیری از گودی کمر در درمان علت گودی کمر نیز تاثیرگذارند. این روش‌ها معمولاً باید ترکیبی باشند؛ یعنی تنها یک راهکار کافی نیست، بلکه روشی چندوجهی موثرتر است.

کاهش وزن و کنترل چاقی

اضافه وزن، به‌ ویژه چربی تجمعی در ناحیه شکم، فشار پیش‌برنده‌ای به ناحیه کمری وارد می‌کند و باعث می‌شود لگن به جلو متمایل شود. این تمایل جلو باعث افزایش قوس کمری می‌شود که یکی از جنبه‌های گودی کمر است. لذا یکی از اولین و مهم‌ترین گام‌ها در پیشگیری و درمان، کاهش وزن و کنترل چاقی است. این کار با رژیم غذایی متعادل، کنترل کالری و فعالیت بدنی منظم امکان‌پذیر است.

برای درمان گودی کمر وزن خود را در حالت تعادل نگه دارید.

تمرینات اصلاحی و تقویت عضلات مرکزی (Core)

مطالعات نشان داده‌اند که تمرینات اصلاحی می‌توانند تأثیر مثبتی بر زاویه قوس کمری داشته باشند و علائم را کاهش دهند. به عنوان مثال، در یک تحقیق، گروهی که تمرینات ورزشی جهت حفظ ثبات حالت کمر انجام داده بودند، نسبت به گروه کنترل، بهبود بیشتری در عملکرد و زاویه قوس داشتند.  در مطالعه‌ای دیگر نیز مشاهده شده است که روش‌های مختلف اصلاحی تأثیر متوسط تا قابل‌توجهی در تنظیم زاویه لوردوز دارند.

برای مثال تمریناتی مانند:

  • تقویت عضلات شکمی (مانند پلانک، دراز و نشست اصلاحی)
  • تقویت عضلات پشتی و ستون فقرات
  • کشش عضلات خم‌کننده لگن (hip flexors)
  • کشش همسترینگ
  • تمرینات کنترل و ثبات هسته‌ای (core stability exercises)

این تمرینات کمک می‌کنند تا عضلات اطراف ستون فقرات کارکرد متعادل‌تری پیدا کنند و فشار غیرطبیعی روی مهره‌ها کاهش یابد.

برای درمان گودی کمر زیر نظر مربی یا پزشک متخصص ورزش‌های اصلاحی انجام دهید.

 روش‌های کششی و تراکشن

تراکشن کمری (حذف فشار از روی مهره‌ها با کشش کنترل‌شده ستون فقرات) یکی از روش‌هایی است که در برخی مطالعات برای تسکین درد و کم کردن فشار مطرح شده است. یک مطالعه سیستماتیک نشان داده است که اضافه کردن تراکشن عمودی (vertical traction) به درمان‌های معمول ممکن است در کوتاه‌مدت به کاهش درد کمک کند.

در بررسی دیگری، بیماران با انجام برنامه‌های ترکیبی شامل تراکشن به‌همراه تمرینات منظم، در مقایسه با تمرینات به تنهایی، افزایش قابل توجهی از بهبود را (بین ۷ تا ۱۱ درجه) طی دوره ۱۰ تا ۱۲ هفته‌ای از خود نشان دادند.

با این حال، نتایج تحقیقات متفاوت است و برخی مطالعات تأکید کرده‌اند که تراکشن به‌تنهایی اثر ساختاری قوی ندارد مگر همراه با تمرینات اصلاحی انجام شود.  بنابراین، اگر قصد استفاده از تراکشن را دارید، بهتر است آن را به عنوان مکمل در کنار تمرینات اصلاحی انجام دهید نه  روش جایگزین.

اصلاح وضعیت نشستن و ایستادن

انجام این حرکات و رعایت این نکات نیز به بهبود سریع تر گودی کمر کمک خواهد کرد:

  • از صندلی با پشتی مناسب استفاده کنید که انحنای طبیعی ستون فقرات را حفظ کند؛
  • ارتفاع میز و مانیتور را به گونه‌ای تنظیم کنیدکه وضعیت گردن و کمر دچار فشار نشود؛
  • بعد از هر ۳۰ تا ۴۵ دقیقه نشستن متوالی، بلند شوید، کمی راه بروید یا کشش ملایم انجام دهید؛
  • هنگام ایستادن، وزن بدن را مساوی بین هر دو پا تقسیم کردن و از قفل کردن زانوها اجتناب کنید؛
  • از خم شدن ناگهانی یا بلند کردن اجسام سنگین در وضعیت نامناسب پرهیز کنید.

درمان دستی، فیزیوتراپی و مداخلات تخصصی

روش‌هایی مثل فیزیوتراپی، درمان دستی و کایروپراکتیک می‌توانند همراه با تمرینات اصلاحی به بهبود گودی کمر کمک کنند. در این روش‌ها، درمانگر با حرکات کنترل‌ شده و ملایم مفاصل و ستون فقرات، سعی می‌کند انعطاف بدن را بیشتر کند، گرفتگی عضلات را کاهش دهد و مهره‌ها را به وضعیت طبیعی برگرداند. هدف اصلی این درمان‌ها، کم کردن درد، افزایش تحرک و کمک به قرارگیری درست ستون فقرات در راستای طبیعی آن است.

در برخی موارد حاد برای درمان گودی کمر باید به پزشک متخصص یا فیزیوتراپ مراجعه کنید.

جراحی

اگر گودی کمر به دلایل ساختاری شدید (مانند انحنای زیاد، لغزش مهره یا آسیب غیرقابل بازگشت) باشد و روش‌های غیرجراحی نتوانند علائم را کنترل کنند، ممکن است پزشک گزینه جراحی را مطرح کند. جراحی ممکن است شامل این موارد باشد:

  • فیوژن مهره‌های کمری
  • استئوتومی (برش استخوان برای اصلاح انحنا)
  • اصلاحات بازسازی ستون فقرات

این روش‌ها باید بر اساس ارزیابی کامل پزشک متخصص و با توجه به مزایا و خطرها انتخاب شوند.

در آخرین مراحل درمان گودی کمر حاد باید جراحی انجام شود.

حفظ و نگهداری نتایج درمان

حتی اگر با ترکیبی از روش‌ها موفق به اصلاح گودی کمر شوید، برای پایداری نتیجه نیاز به نگهداری وجود دارد:

  • ادامه تمرینات ثباتی و تمرینات نگهداری به طور منظم
  • انجام جلسات مراجعات فیزیوتراپی یا بررسی دوره‌ای وضعیت ستون فقرات
  • رعایت وضعیت صحیح بدن در فعالیت‌های روزمره
  • اجتناب از اضافه وزن مجدد
  • در صورت انجام تراکشن یا درمان دستی، جلسات نگهداری کم‌دامنه برای تثبیت اصلاحات

چنین رویکردی باعث می‌شود تأثیرات درمانی باثبات‌تر شود و احتمال بازگشت قوس زیاد کاهش یابد.

کلام آخر

شناخت علت گودی کمر نقش مهمی در پیشگیری و درمان این مشکل دارد. گودی کمر معمولاً به دلیل ترکیبی از عوامل مانند نشستن‌های طولانی، ضعف عضلات مرکزی، اضافه وزن و وضعیت نادرست بدن ایجاد می‌شود. اگر این عادات اصلاح نشوند، ممکن است به مرور باعث دردهای مزمن و محدودیت حرکتی شوند.

خبر خوب این است که با توجه به علت گودی کمر و انجام اقداماتی ساده اما اصولی مانند تمرینات اصلاحی، کاهش وزن، اصلاح نحوه نشستن و استفاده از فیزیوتراپی یا درمان‌های دستی می‌توان تا حد زیادی این مشکل را برطرف کرد. مراقبت روزانه از بدن و آگاهی از وضعیت صحیح ستون فقرات، کلید اصلی برای جلوگیری از گودی کمر و حفظ سلامت عمومی بدن است.

سوالات متداول مقاله علت گودی کمر:

۱-مهم‌ترین علت گودی کمر چیست؟

یکی از مهم‌ ترین علت‌های گودی کمر، اضافه وزن و چاقی شکمی است. وزن اضافی باعث می‌شود فشار بیشتری به بخش پایین ستون فقرات وارد شود و قوس کمر افزایش پیدا کند.
علاوه بر آن، ضعف عضلات شکم و نشستن‌های نادرست نیز از عوامل مؤثر هستند.

۲-علت گودی کمر در زنان چیست؟

در زنان، علاوه بر عوامل عمومی، بارداری، تغییرات هورمونی و استفاده مداوم از کفش‌های پاشنه‌دار می‌توانند در بروز گودی کمر نقش داشته باشند.
در دوران بارداری به دلیل افزایش وزن در قسمت جلوی بدن، قوس کمر معمولاً بیشتر می‌شود تا بدن تعادل خود را حفظ کند.

۳-آیا گودی کمر باعث بزرگ شدن شکم می‌شود؟

بله، گودی کمر می‌تواند باعث شود شکم برجسته‌تر به نظر برسد. در واقع، این مسئله بیشتر مربوط به تغییر حالت بدن است تا افزایش واقعی حجم شکم. وقتی قوس کمر زیاد می‌شود، لگن به جلو متمایل می‌گردد و شکم به سمت بیرون دیده می‌شود.

۴-آیا گودی کمر خطرناک است؟

در بیشتر موارد، گودی کمر خطر جدی ندارد، اما اگر درمان نشود، ممکن است باعث دردهای مزمن، محدودیت حرکتی و فشار بر دیسک‌های بین‌مهره‌ای شود.
در موارد شدید یا ساختاری، گاهی نیاز به درمان تخصصی و حتی جراحی وجود دارد.

منابع:

۴.۱