تغذیه سالم برای دانش آموزان چرا و چگونه؟

دانستنی های تغذیه، گالری، مقالات، ویدیو

    آمار چاقی در جهان روز به روز در حال افزایش است و تمامی افراد به دنبال راه هایی برای کاهش وزن هستند تا بتوانند نتیجه سریع دریافت کنند اما آیا می دانید که مهم ترین عامل در چاقی چیست؟

    غذا؛ بله کاملا درست است. غذا نیاز اصلی انسان برای زندگی است که از گذشته تا کنون وجود داشته است و افراد بدون آن قادر به ادامه زندگی نخواهند بود. رشد، طول عمر، تندرستی، آرامش اعصاب، خلق و خو و رفتار، تولید مثل و … همه به نوعی وامدار تغذیه سالم هستند اما می دانید که همین غذا جان بسیاری از افراد را گرفته است و باعث اضافه وزن و چاقی در آنها شده است.


     رژیم لاغری دکتر کرمانی

    سلامت و ادامه ی زندگی ما به نوع غذایی که می خوریم بستگی دارد اگر غذای ناسالم و فرآوری شده وارد بدن خود کنیم نه تنها سلامت خود بلکه سلامت فرزندان و اطرافیان را هم درگیر کرده ایم چون غذایی که می خوریم کل اعضای بدن را درگیر می کند.

    بهترین منبع غذایی برای انسان ها استفاده از مواد طبیعی مثل سبزیجات تازه، میوه، دانه ها و … است که بتواند تمام ویتامین ها و موادمعدنی بدن را فراهم کند نه غذاهایی که هیچ ارزش تغذیه ای ندارد این یعنی غذاهای فرآوری شده  (فست فودها و …) که مردم به سراغ آنها می روند و دارای نمک، قند و چربی فراوان هستند این نوع غذاها بر روی فرایند متابولیکی بدن اثر می گذارد و باعث به وجود آمدن چاقی می شود و نه تنها نیازهای ضروری بدن را پاسخگو نیست بلکه مواد زاید و سمی را هم وارد بدن می کند و بیماری های مختلف از قبیل بیماری قلبی- عروقی، دیابت نوع2، فشارخون بالا و … را به وجود می آورد.

     

    آیا می دانید چه محیط هایی در چاقی انسان نقش دارند؟

    شما باید بدانید که خانه، مدرسه و محل کار مهم ترین مکان هایی هستند که انسان با آنها در ارتباط است و تمامی افراد باید یادبگیرند که آشپزخانه خود را از غذای های سالم پر کنند و غذاهای ناسالم را دور از دسترس خود قرار دهند و برای کودکان خود در مدرسه خوراکی های سالم را انتخاب کنند نه اینکه به سراغ آب میوه های صنعتی و بیسکویت های بسته بندی شده و یا غذاهای آماده بروند.

    همچنین باید برای محل کار با خود غذا ببرید تا مجبور نباشید که غذاهای بیرون که سرشار از روغن سرخ کردنی و چربی هستند استفاده کنید. غذای سالم و تازه کمک می کند که سلامت جسم، فکر و روح خود را بیمه کنید و از سلامتی برخوردار باشید و دیگری نیاز به مصرف داروهای مختلف نداشته باشید. هر غذای سالمی که می خورید عمر خود را طولانی تر خواهید کرد و از بیماری ها مصون می مانید.

    باید یاد بگیرید که یک رژیم غذایی سالم و متعادل را وارد سبک زندگی روزمره خود کنید و برای همیشه سالم زندگی کنید. وزن و سلامتی ارزش سرمایه گذاری دارد.

    متن کامل ویدئو:

    متاسفانه در 18دقیقه آینده که ما با هم حرف میزنیم,
    4 نفر از امریکاییها
    جان خود را از دست خواهد داد
    بخاطر غذایی که تا به حال خوردند.
    من جیمی الیور هستم,34 سالمه.
    من اهل Essex انگلستان هستم
    و در 7سال اخیر
    بدون خستگی تلاش کردم
    که به روش خودم زندگی انسانها را نجات بدهم.
    من پزشک نیستم.
    من یه سر آشپزم.
    من ابزار گران قیمتی هم در دست ندارم
    دارو هم تجویز نمی کنم.
    من از اطلاعات و تحصیلاتم استفاده می کنم.
    من عمیقا معتقدم که غذا
    جایگاه اساسی در زندگی ما دارد
    که ما را به زندگی متصل می کند.
    در حال حاضر ما
    با یه حقیقت تلخ روبرو هستیم.
    آمریکا,تو در راس بازی خودت هستی.
    این کشور یکی از ناسلام ترین کشورهاست.
    میشه لطفا اونایی که در اینجا
    بچه دارن دست خودشونو بالا ببرند؟
    دستا بالا لطفا.
    عمه ها,عموها, شما هم می تونید دستتونو بیارید بالا…
    دستا بالا.همینطور عمه و عموها.
    بیشتر شما.خوبه.
    ما ,والدین این چهار قرن اخیر,
    طول عمر بچه هامون رو
    کوتاهتر از
    طول عمر والدین انها کردیم.
    فرزند شما دهه سال کمتر از شما
    زندگی می کنه.
    بخاطر نوع غذایی که شما برای انها فراهم کردید.
    2/3 افراد حاضر در اینجا,
    و در امریکای امروزی, گرفتار چاقی یا اضافه وزن هستند.
    تو نه! ولی به تو هم می رسیم,نگران نباش.
    (خنده)
    درسته؟
    امار سلامتی واضحه,
    کاملا واضح.
    ما زندگیمون رو با ترس از چیزایی مثل مرگ,قتل یا کشتار می گذرونیم,
    اینها همیشه در صفحه اول روزنامه ها هستند.
    اون قتل رو ببین تو رو خدا. اون پایین نوشته.
    درسته؟
    (خنده)
    (تشویق)
    هر کدوم از اونا که قرمزنوشته شده
    یه بیماری ناشی از رژیم غذاییه.
    و هر پزشک یا متخصصی اینو به شما میگه.
    واقعیته. بیماریهای ناشی از رژیممای غذایی بزرگترین عامل
    مرگ در امریکاست, الان و امروز.
    این یک مشکل جهانیه.
    این یک فاجعه است.
    داره همه جهان رو در بر می گیره.
    انگلیس درست بعد از شماست. مثل همیشه.
    (خنده)
    اونا دارن به شما نزدیک میشن, ولی هنوز جا دارن.
    ما به یک تحول بزرگ نیاز داریم.
    مکزیک,استرالیا,المان,هند,چین,
    همه اینا مشکلات عمده ناشی از چاقی و ناسالمی رو دارند.
    سیگار رو در نظر بگیرید.
    هزینه اش در حال حاضر کمتر از چاقیست.
    چاقی برای شما امریکایی ها
    10%هزینه خدمات درمانی تان رو در بر می گیره.
    150میلیارد دلار در سال.
    و در 10 سال اینده دو برابر این خواهد شد.
    300 میلیارد دلار در سال.
    و بگذار با هم راحت باشیم, رفقا, شما هرگز این قدر نقدینگی نخواهید داشت.
    (خنده)
    من اومدم اینجا که یه انقلاب غذایی راه بندازم
    چیزی که عمیقا بهش اعتقاد دارم.
    ما به این نیاز داریم. زمانش الان هست.
    الان به نقطه اوجش رسیده.
    من 7 ساله که دارم این کار رو می کنم.
    7 ساله که توی امریکا انجامش میدم.
    الان دیگه وقته برداشتش رسیده.
    من به مرکز فاجعه رفتم.
    به ویرجینیای غربی,ناسالم ترین ایالت در امریکا.
    یا شاید پارسال بود.
    خوب ما یه کار جدید و امسال کردیم که در موردش جلسه بعد صحبت میکنیم.
    (خنده)
    هانینگتن, ویرجینیای غربی.
    یه شهر زیبا.
    می خوام با روح و قلب و مردم
    هم وطنهای شما رو,
    کنار هم قرار داده و
    یه براورد کنم.
    می خوام به شما یه سری افراد که برام مهم هستند رو نشون بدم.
    هم وطنهای شما. بچه های شما.
    می خوام عکس دوستم بریتانی رو به شما نشون بدم.
    اون فقط 16 سالشه.
    6 ساله دیکه فقط زنده میمونه.
    بخاطر غذایی که تا الان خورده.
    اون نسل سوم امریکایی هایست
    که در یه محیط نا سالم تغذیه ای بار اومده.
    در جایی که به اون ,چه در خانه و چه مدرسه, اموزش ندادن که چطوری غذا واسه خودش بپزه.
    نه مادرش و نه مادر بزرگش.
    اون 6 ساله دیگه زندست.
    جگر اون داره به تدریج کاسته شده و از بین میره.
    استیسی, از خانواده ادوارد.
    اونا یه خانواده کاملا عادی اند,دوستان.
    استیسی, سعی خودش رو می کنه, ولی اونم یه نسل سومیه؛
    به اون هم غذا پختن یاد داده نشده.
    چاقی ارثی.
    جاستین, 12 سالشه.
    وزنش 350 پونده(150کیلوگرم).
    چه غبغبی در اورده. واویلا.
    دخترشون, کتی, 4 سالشه.
    اون حتی قبل از ورود به دبستان اضافه وزن گرفته.
    ماریسا. اون ظاهرا مشکلی نداره.
    ولی می دونین چیه؟ پدرش که چاقی داشت,
    در اغوشش از بین رفت.
    و سپس دومین ادم همه در زندگیش,
    عموش, به خاطر چاقی مرد.
    و حالا هم ناپدریش چاقی داره.
    می بینید, موضوع اینه که
    چاقی و بیماریهای ناشی از اون
    نه تنها افراد مبتلا بهش رو آزار میده؛
    بلکه دوستان, خوانواده
    برادر وخواهر اونا رو هم درگیر می کنه.
    کشیش استیو
    یه مرد روحانی.از اولین رفقای من در هانتینگتون,
    اون در سمت دیگر این مسئله قرار گرفته.
    اون باید مردم رو خاکسپاری کنه.
    و دیگه خسته شده از خاک کردن دوستان
    و اشنایانش.
    زمستان گذشته, سه برابر بیشتر از حالت نرمال, مردم مردند.
    اون از این واقعیت خسته است.
    این قابل پیشگیریه. این از بین رفتن زندگیست.
    راستی,این اون تابوتیه که توش دفن میشن.
    ما برای این ساخته نشدیم.
    اینو حتی از در هم نمیشه برد بیرون. جدی میگم.
    نه حتی با جرثقیل میشه بردش.
    خوب, من به شکل یه مثلث بهش نگاه می کنم, باشه؟
    این محیط غذایی ماست.
    می خوام که اینو بفهمید.
    شاید همه اینو قبلا هم شنیده باشید,
    ولی بگذار با هم یه بار دیگه اونو دوره کنیم.
    30 سال پیش,
    چه اتفاقی افتاد که روح این کشور رو جریحه دار کرد؟
    بیاید روراست باشیم.
    خوب,زندگی مدرن امروزی.
    با خیابانهای اصلی شروع می کنیم.
    فست فود همه کشور رو پر کرده. اینو خوب میدونیم.
    قدرت دست فست فود های نامداره,
    قدرت مقتدر درون این کشور.
    همین طور سوپرمارکتها.
    کمپانی های بزرگ.کمپانی های بزرگ.
    30سال پیش بیشتر غذاها
    عمدتا محلی و تازه بودند.
    ولی الان غذاها پراز افزودنی ها و نگهدارنده ها شدند.
    طرز تهیه های پیچیده, و باقی داستان رو هم که خودتون می دونین.
    حجم هر وعده غذاییهم که ,مشخصا مسئله بسیار مهمیه.
    برچسب زدن هم مسئله بسیار مهمیه.
    برچسب زدن در این کشور یه رسوایی بزرگه.
    اونا می خوان پلیس خودشون باشن.
    صنایع می خوان که خودشون پلیس خودشون باشن.
    چی؟ در این جو حاکم؟ اونا استحقاق اینو ندارن.
    چطوری میگن که فلان چیز دارای چربی کم هست در حالی که اینهمه شکر در او هست؟
    خانه.
    بزرگترین مشکل خانه
    اینه که همیشه مرکز
    تبادل فرهنگ غذا و خوراکه
    چیزی که جامعه ما رو تشکیل میده.
    این دیگه این روزا تکرار نمیشه.
    میدونین, وقتی میریم سر کار و وقتی که زندگی تغییر می کنه,
    و همین طور که زندگی جلو میره,
    ما باید یه قدم به عقب برگردیم و
    به صورت کلی بهش نگاه کنیم و یه تعادل جدید رو بدست بیاریم.
    این اتفاق ولی در این 30 سال اخیر نیفتاده.
    من می خوام یه شرایطی رو بهتون نشون بدم
    که خیلی این روزا
    عادیه. خانواده ادوارد.
    جیمی الیور: بگذار با هم یه کم حرف بزنیم.
    این مواد در عرض یه هفته توسط تو و خانواده ات
    مصرف میشه.
    و من میخوام به تو بگم که بدونی اینا باعث میشن بچه های تو زودتر بمیرند.
    چه احساسی داری؟
    استیسی: خیلی غمگین و ناراحتم.
    ولی من برای بچه هام ارزوی موفقیت در زندگی دارم
    و این اونا رو از رسیدن به اون باز میداره.
    من با اینا دارم میکشمشون.
    ج.ا.: آره.همینطوره.
    ولی می تونیم جلو اونو بگیریم.
    عادیه. بریم به سراغ مدرسه.
    چیزی که من در موردش دانش و اگاهی دارم.
    خب,مدرسه.
    مدرسه چیه؟
    مدرسه همه برای این بوده که به ما ابزاری بده
    که ما را خلاق کنه, که کارای جالب انجام بدیم,
    که خرجمون رو در آریم,و,و,…
    میدونین, انگار همیشه مدرسه در همین حد بوده
    نه؟
    و ما هم تغییری در اون نداده ایم
    که با معضلات سلامتی امریکا مقابله کنه, نه؟
    غذای مدرسه چیزیه که
    بیشتر بچه ها–31 میلیون در روز,در واقع—
    دو بار در روز دارن,
    صبحانه و نهار, 180روز در سال.
    پس میشه گفت غذای مدرسه بسیار مهمه, واقعا,
    اگه درست قضاوت کنیم.
    (خنده)
    قبل از اینکه به حرفای چرت و پرتم برسم,
    که مطمئنم شما منتظرشین …
    (خنده)
    باید یه چیزه دیگه ای بگم و اون اینقدر مهمه
    که به امید جادو
    در سه ماه اینده اتفاق میافته.
    خانمهای کدبانوی امریکا…
    من خودمو سفیر انها را می دونم.
    من کار اونا رو بی ارزش نمی کنم.
    اونا دارن بهترین کاری رو که می تونن انجام میدن.
    تمام سعی خودشونو می کنن.
    ولی فقط کاری رو می کنن که بهشون گفته شده.
    و اونچه که بهشون گفته شده غلطه.
    سیستم به طور وسیعی توسط حسابدارها اداره میشه.
    اونا افرادی با دانش کافی
    در باره غذا نیستند.
    یه مشکل پیش میاد.
    اگه ادم متخصص تغذیه نباشه و بودجه محدودی هم در اختیارت باشه,
    حتی اونقدر کم که نتونی باهاش کار خلاقانه ای بکنی,
    اونوقت نمی تونی چیزی در مورد چیزی بنویسی.
    اگه یه حسابدر باشی
    تنها کاری که در این شرایط می تونی بکنی
    خریدن اشغالهای ارزونتره.
    واقعیت اینه که ,
    غذایی که بچه های شما روزانه دریافت می کنند فست فوده,
    که بسیار تغییر یافته است,
    غذای تازه اصلا در اون بکار نرفته.
    می دونین, چقدر افزودنی, Eهایبه اصطلاح مجاز, در اون بکاررفته؟
    سبزیجات کافی به هیچ عنوان نداره. سیبزمینی سرخ کرده ان به عنوان سبزیجات اونه.
    پیتزا برای صبحانه. به اونا حتی یه ظرف سفالی هم داده نمیشه.
    قاشق و چنگال؟ نه اونا خیلی خطرناکن.
    بچه ها قیچی دارن در کلاس
    ولی قاشق چنگال نه.
    و من اینطوری بهش نگاه میکنم, اگه قاشق چنگال با خودت نداری
    پس تو هم جزء شون هستی,
    جزء فست فود خورها. چون تاثیر خودشو روی تو گذاشته.
    در ضمن هم فست فود هم sloppy joes(نوعی ساندویچ در امریکا)
    هم برگرها و هم سوسیس ها,
    هم پیتزا, همه اینا رو شامل میشه.
    همون طور که گفتم 10%هزینه ای صرف خدمات درمانی میشه
    صرف مشکلات ناشی از چاقی میشه و این رقم 2 برابر خواهد شد.
    به بچه ها که یاد نمی دیم.
    هیچ راه قانونی هم که وجود نداره که بشه از اون طریق
    به دبستانی ها و راهنمایی ها ان را آموخت.خوب؟
    ما به بچه ها در مورد غذا چیزی یاد نمیدیم.درسته؟
    و این یه ویدیو کلیپ از یه دبستان در انگلیسه,
    که خیلی هم شناخته شده است در انگلیس.
    ویدیو:کی میدونه این چیه؟
    بچه:سیب زمینی. جیم الیور:سیب زمینی؟ پس فکر می کنی اینا سیب زمینی اند؟
    می دونید این چیه؟
    می دونی این چیه؟بچه: بروکلی؟
    ج.ا.:این چیه؟ دوست خوب من.
    می دونی این چیه عسلم؟ بچه: کرفس.
    ج.ا.:نه.فکر می کنی این چیه؟ بچه> پیاز. ج.ا.: پیاز؟ نه.
    جیمی الیور: فوری این فکر رو با خودت می کنی
    ایا بچه ها می دونن غذا ها از کجا میان؟
    ویدیو: ج.ا.: کی می دونه این چیه؟
    ج.ا.: فکر می کنی این چیه؟ بچه: نمی دونم.
    ج.ا.: و اگه بچه ها ندونن اینا چیه,
    هیچ وقت نمی خورنش.
    (خنده)
    ج.ا.: انگلیس و امریکا,
    انگلیس و امریکا.
    فکر می کنید راه حل چیست؟ فکر می کنید راه حل چیست؟
    2 تا جلسه یک ساعته.
    ما شروع کردیم به بچه هامون در مورد غذاها
    در مدرسه درس میدیم.
    (تشویق)
    می خوام بهتون یه چیزی بگم,
    می خوام در مورد مشکلی که به آتیش دامن میزنه
    بهتون بگم. خب؟
    می خوام در مورد چیز ساده ای مثل شیر صحبت کنم.
    هر بچه ای حق داره در مدرسه شیر بگیره.
    بچه های شما در مدرسه برای صبحانه و نهار شیر دریافت می کنند. درسته؟
    دو تا شیشه در روز. خب؟
    برای اکثر بچه ها.
    ولی شیرها هم دیگه اونقدر خوب نیستن.
    چون یه کسی در اتحادیه شیر فروشان– اشتباه برداشت نکنیدا,
    من طرفدار شیر هستم, ولی یکی در اتحادیه شیر فروشها,
    احتمالا پول زیادی داده
    که اگه رنگ و طعم زیادی رو به شیر اضافه کنیم
    و شکر هم اضافه کنیم, خب,
    بچه های بیشتری اونو می نوشند. آره.
    (دست زدن)
    و ظاهرا داره همه گیر میشه.
    اتحادیه سیب فروشان هم شروع کردن
    که مثلا اگه تافی رو به سیب اضافه کنیم, اونا سیب بیشتری می خورن.
    می فهمید چی میگم؟
    برای من نیازی نیست که طعم به شیر اضافه بشه.
    خب؟توی همه چیز شکر هست.
    من همه این ترکیبات رو می شناسم.
    توی همه چیز هست.حتی شیر از این معضل دنیای مدرن
    جان سالم به در نبرده.
    این شیر ماست. اینم جعبه ماست.
    توی این به اندازه یه fizzy pop
    شکر هست.
    و دو تا از اینو در روز میخورن.
    پس بگذارید نشونتون بدم.
    شما یه بچه دارید, اینجا,
    روزی 8 قاشق غذاخوری در روز شکر مصرف می کنه.
    این سهم هفتگی شماست.
    این سهم ماهیانه شما.
    و من سعی می کنم
    فقط سهم 5 سال مدرسه ابتدایی
    اونم فقط از شیر رو نمایش بدم.
    من شما رو نمیدونم,
    ولی با قضاوت در مورد این محیط, خب,
    هر قاضی در هر جای دنیا
    به امار و حوادث نگاه می کنه,
    و هر حکومتی رو
    به سوء استفاده و بدرفتاری با بچه ها متهم می کنه. به نظر من.
    (تشویق)
    حالا که به اینجا رسیدم, که امیدوار بودم برسم,
    و یه درمان برای ایدز و سرطان ارائه بدم,
    شما تقلا می کنید که دستتون به من برسه.
    جلوی این همه خبرهای بد رو میشه گرفت.
    این خودش یه خبر خوبه.
    اینا واقعا قابل پیشگیریند.
    پس بیاید تصور کنیم ما یه مشکل پیدا کردیم,
    و باید ری بوت کنیم.
    خوب ما حالا باید چکار کنیم؟
    نکته اینجاست.
    نمیشه فقط از یه منبع وارد شد.
    و تغییرات محسوسی رو انجام داد,
    تغییراتی واقعی, طوری که من به چشمای شما زل بزنم
    و بگم”ده سال دیگه
    در زندگی و شادی کودکانتان,
    –و یادمان نرود, شما با هوش هستید اگه سالم غذا بخورید,
    شما عمر طولانی تری خواهی کرد,
    و همه این چیزها, اونوقت همه چیز فرق می کنه, درسته؟
    پس سوپرمارکتها.
    دیگه کجا اینقدر مومنانه خرید می کنید؟
    اول هفته,اخر هفته.
    چقدر پول در زندگیت در سوپرمارکتها خرج می کنی؟
    اونا رو دوست داشته باش. اونا فقط چیزی رو که ما بخواهیم به ما می فروشند. بسیار خوب.
    پس ما این حق رو به گردنشون داریم, که در هر سوپرمارکت بزرگ
    یک سفیر تغذیه واسه ما قرار بدن.
    اونا باید در خرید ما کمک کنن. به ما بیاموزند چطور غذا بپذیم,
    سریع, خوشمزه, غذاهای فصلی
    برای افرادی که کم وقت دارن.
    این هزینه زیادی نداره.
    در بعضی جاها انجام شده وباید همه جا اجرا بشه,
    در امریکا زود و سریع.
    نامهای بزرگ غذایی,
    باید اموزش غذایی
    در قلب کار خود قرار دهند.
    می دونم, گفتنش اسون تره.
    این اینده ماست.این تنها راه ماست.
    فست فود. با صنایع مربوط به ان
    کاملا رقابتی عمل میکنن.
    من کاغذهای سری زیادی با فست فودها
    و رستورانها داشتم.
    می دونم چیکار می کنند.
    اساسا ما را بستن به
    شکر, نمک و چربی وx وy وz.
    و همه هم دوستشون دارن,درسته؟
    پس اونها بخشی از راه حل خواهند بود.
    ولی ما باید از حکومت و دولت اینو بخوایم
    که با فست فودها و رستورانها کار کنه.
    و بعد از 5,6 یا 7 سالی
    ما رو از این همه
    شکر و نمک و چربی رها کنه.
    حالا برگردیم به موضوع مهم برچسب ها,
    قبلا هم گفتم, این واقعا یه نمایش خنده اوره,
    و باید بهش رسیدگی بشه.
    خوب,مدرسه.
    مسلما در مدرسه هم این حق ماست که
    مطمئن باشیم در اون 180 روز سال,
    از سن گرانبهای 4 سالگی,
    تا سن 18,20,24 یا هر چی,
    برامون غذای تازه
    و مناسب می پزند
    که از کشاورزان محلی تهیه می کنند. خب؟
    لازمه که یه استاندارد جدید برای غذای مناسب
    برای بچه های شما در نظر گرفته بشه. اره؟
    (تشویق)
    تحت شرایطی, این عمیقا مهمه
    که هر یه بچه امریکایی که درسش تموم میشه
    بدونه چطور 10 نوع غذای مختلف رو بپزه
    که زندگیش رو نجات بده.
    به عنوان یک مهارت زندگی .
    (تشویق)
    این یعنی که اونا می تونن دانشجو باشن, والدین جوان باشن,
    و هم زمان در ارتباط با غذا
    بتونن گلیم خودشون رو از آب بکشن,
    بدن نگرانی از هر بحران اقتصادی.برای یه اشپز وارد
    بحران اقتصادی یا پول مهم نیست.
    برای یک اشپز وارد, زمان اهمیتی نداره.
    محل کار. ما در موردش صحبتی نکردیم.
    الان زمان تقسیم مسئولیتهاست
    برای رسیدگی به اینکه این بچه ها چه می خورند
    یا زمینه رو برای افراد فراهم سازیم.
    این افراد شامل مادر و پدر های بچه های امریکایی می شوند.
    ماریسا,پدرش در اغوشش مرد,
    فکر می کنم او بسیار خشنود می شه
    اگه شرکتهای امریکایی به کارمندانش غذای مناسب بده.
    قطعا اونا رو نباید به حال خود رها کرد.
    بیاید برگردیم به خانه ها.
    تصور کنید که ما همه این کارها رو انجام بدیم, که مطمئنا می تونیم,
    کاملا دست یافتنیه. میشه هم رقابت تجاری کرد و هم اهمیت داد.
    مطمئنا.
    و در خانه باید از نو شروع کرد
    درباره غذا پختن. حتما.
    حتما, مثل یه فلسفه بهش نگاه کنید.
    برای من این واقعا رمانتیکه.
    این یعنی اینکه اگه یه نفر به سه نفر
    غذا پختن یاد بده
    و اون سه تا هم به اطرافیانشون یاد بدن,
    این باید 25 بار تکرار بشه,
    اونوقت میشه همه جمعیت امریکا.
    رمانتیکه, اره, ولی,
    مهم تر از اون اینه که,
    مردم رو متوجه کنی
    که هر یک تلاش کوچک اونها
    به این تغییر کمک می کنه.
    ما باید همه آنچه که از دست رفته رو برگردونیم.
    اشپزخانه های هنینگتن رو. هنینگتون, جایی که من این برنامه رو اجرا کردم.
    میدونین, به ما این موقعیت گرانبها داده شده که
    بتونیم مردم رو تشویق به تغییر کنیم.
    من به درستی معتقدم که تغییر اتفاق می افته.
    اشپزخانه هانینگتون. من با یه انجمن کار کردم.
    با مدارس همکاری کردم.
    که بتونم تمام مدارس اینجا رو پوشش بدم,
    برای گذار از اشغال خوری به خوردی غذای تازه.
    650 دلار برای هر مدرسه.
    (تشویق)
    همه خرجش همینه.650 دلار برای هر مدرسه.
    برای آشپزخونه 250 دلار در ماه. خب؟
    5000 نفر در سال می تونند این کار رو انجام بدن.
    که 10% جمعیت خواهد بود.
    و این کار از مردم برای خود مردم هست.
    آشپز های محلی به مردم در اون محله یاد می دهند.
    این یعنی اموزش رایگان آشپزی, دوستان.اموزش رایگان آشپزی, در خیابان.
    این یه تغییر محسوس واقعیه, یه تغییر محسوس واقعیه.
    در سراسر آمریکا, اگه الان یه نگاه بیندازیم,
    چیزهای زیبای بسیاری در حال انجام شدنه.
    چیزهای زیبای بسیاری در حال انجام شدنه. فرشته هایی هستند
    در سراسر آمریکا که دارن کارای بزرگی انجام میدن
    در مدارس, در هماهنگی بین مدرسه ها و مزارع کشاورزی,
    اموزش باغبانی.
    افراد خارق الاده ای دارن این کارها رو انجام میدن.
    مشکل اینجاست که اونا می خوان
    از مدرسه به مدرسه این تغییرات رو به کار ببرند.
    ولی بودجه ندارن.
    ما باید این فرشته ها و متخصصین رو سریع شناسایی کنیم,
    و به اوبا امکان استفاده از منابع رو بدیم
    که این چرخ رو هم چنان به حرکت در بیارن,
    اونا کارشون عالیه.
    تجارت آمریکا بایستی که خانم اوباما رو
    حمایت کنه که این کارهایی رو که میخواد رو انجام بده.
    (تشویق)
    و نگاه کنید, می دونم که عجیبه
    که یه انگلیسی جلو شما ایستاده و
    در این باره حرف میزنه.
    تنها چیزی که می تونم بگم اینه که برام مهمه. من یه پدر هستم.
    و این کشور رو دوست دارم.
    و بدرستی معتقدم که اگه
    در این کشور تغییرات صورت بگیره,
    چیزهای بسیار زیبایی در سراسر دنیا صورت خواهد گرفت. معتقدم اگه آمریکا شروع کنه
    بقیه مردم هم اونو دنبال خواهند کرد.
    این بسیار مهمه.
    (تشویق)
    زمانی که من در هنینکتن شروع به یک سری کارها کردم,
    اگه این دوستان نبودند, حتی اگه یه عصای جادویی می داشتم,
    چه می تونستم بکنم؟ و من فکر کردم, می دونین به چی؟
    من دلم می خواد جلوی یه سری از افراد با نفوذ و
    موثر امریکا صحبت کنم.
    و یک ماه بعد TED به من زنگ زد و این افتخار رو نصیبم کرد.
    من اینجا هستم.
    همینطور هم ارزوی من.
    من یه خورده یواش هستم.
    آرزوی من برای شما
    اینه که کمک کنید به
    یه جنبش پایدار
    که به هر کودکی در مورد خوراک و غذا
    یاد بده,
    که خانواده ها رو تشویق کنه که دوباره شروع به غذا پختن کنن,
    و اینکه به همه مردم در هرکجا این توان رو بده
    که با چاقی مبارزه کنه.
    (تشویق)
    با سپاس
    (تشویق)

    اگر شما هم جزء کسانی هستید که عاشق غذا هستید خصوصا غذای فرآوری شده، به تماشای این ویدئو دعوت تان می کنم تا با نقش غذا و اثرات آن در بدن آشنا شوید. شما چه مواد غذایی را انتخاب می کنید؟ منتظر کامنت های شما هستیم.

    در حال ارسال
    لطفا به این مطلب امتیاز دهید
    5 (5 votes)
      به اشتراک بگذارید

    دیدگاه ها

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    *