سرطان سینه، علائم و راه‌های تشخیص آن را بشناسید!

خانه » زندگی رژیمی » بیماری ها » سرطان سینه، علائم و راه‌های تشخیص آن را بشناسید!
سرطان سینه به رشد کنترل نشده شلول‌های پستان می‌گویند که سلول‌های زیادی شبیه خود تولید می‌کنند و تومور را تشکیل می‌دهند.

سرطان سینه نوعی سرطان است که در سلول‌های پستان اتفاق می‌افتد و ممکن است یک یا هر دو پستان را درگیر کند. سرطان زمانی شروع می‌شود که سلول‌ها شروع به رشد خارج از کنترل می‌کنند. این بیماری معمولاً در زنان رخ می‌دهد، اما مردان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. درک این نکته مهم است که بیشتر توده‌های پستان خوش‌خیم هستند و سرطانی یا بدخیم نیستند. تومورهای غیرسرطانی پستان، به تومورهایی گفته می‌شود که رشد غیرطبیعی دارند، اما در خارج از پستان منتشر نمی‌شوند. آن‌ها زندگی افراد را تهدید نمی‌کنند، اما برخی از انواع توده‌های خوش‌خیم پستان می‌توانند خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهند.

وجود هر نوع توده یا تغییر پستان، باید توسط پزشک متخصص بررسی شود تا مشخص شود که آیا خوش‌خیم است یا بدخیم. اگر علاقه‌مند هستید اطلاعات بیشتری در مورد سرطان سینه به دست آورید، با ما در ادامه این مقاله همراه باشید.

سرطان سینه چیست؟

سرطان سینه رشد کنترل نشده سلول‌های پستان است. برای درک بهتر این بیماری، بهتر است درک کلی از بیماری سرطان داشته باشید. سرطان نتیجه جهش یا تغییرات غیرطبیعی در ژن‌هایی است که مسئول تنظیم رشد سلول‌ها و حفظ سلامت آن‌ها هستند. ژن‌ها در هسته هر سلول قرار دارند و به عنوان اتاق کنترل آن‌ها عمل می‌کنند. به طور معمول، سلول‌های بدن ما از طریق یک فرآیند منظم رشد سلولی جایگزین می‌شوند، یعنی سلول‌های جدید سالم با از بین رفتن سلول‌های قدیمی، کنترل را به دست می‌گیرند، اما با گذشت زمان، جهش‌ها ممکن است ژن‌های خاصی را در یک سلول فعال کنند و برخی دیگر را از کار بیندازند. سلول‌های تغییر یافته، این توانایی را به دست می‌آورند که بدون کنترل یا نظم، به تقسیم خود ادامه دهند و سلول‌های بیشتری شبیه خود تولید کنند و تومور را تشکیل دهند.

یک تومور می‌تواند خوش‌خیم یا بدخیم باشد. تومورهای خوش‌خیم، سرطانی در نظر گرفته نمی‌شوند. سلول‌های این تومورها از نظر ظاهری نزدیک به نرمال هستند، به کندی رشد می‌کنند، به بافت‌های مجاور حمله نمی‌کنند و به سایر قسمت‌های بدن گسترش نمی‌یابند. اما تومورهای بدخیم سرطانی هستند. سلول‌های بدخیم بدون کنترلند و در نهایت ممکن است فراتر از تومور اصلی به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابند.

پس اصطلاح سرطان سینه به یک تومور بدخیم اشاره دارد که از سلول‌های پستان ایجاد شده است. معمولاً سرطان یا در سلول‌های لوبول‌ها که غدد تولیدکننده شیر هستند رخ می‌دهد، یا از مجاری که شیر را از لوبول‌ها به نوک پستان تخلیه می‌کنند، آغاز می‌شود. سرطان سینه به ندرت در بافت‌های استرومایی که شامل بافت‌های همبند چربی و فیبری پستان است، اتفاق می‌افتد.

با گذشت زمان، سلول‌های سرطانی می‌توانند به بافت سالم پستان حمله کنند و وارد غدد لنفاوی زیر بغل شوند. اگر سلول‌های سرطانی به غدد لنفاوی راه پیدا کنند، به سرعت به سایر قسمت‌های بدن نیز نفوذ خواهند کرد.

شیردهی، قرص‌های ضد بارداری، اضافه وزن و عفونت ممکن است باعث ایجاد سرطان خوش خیم سینه باشند.

شیردهی، قرص‌های ضد بارداری، اضافه وزن و عفونت ممکن است باعث ایجاد سرطان خوش خیم سینه باشند.

علایم سرطان

اولین علامت سرطان سینه که بیشتر خانم‌ها متوجه آن می‌شوند، وجود یک توده یا ناحیه‌ای از بافت ضخیم در سینه آن‌هاست. بیشتر توده‌های پستان سرطانی نیستند، اما همیشه بهتر است توسط پزشک متخصص بررسی شوند. علایم اولیه سرطان که باید جستجو کرد، عبارتند از:

  • تغییر در شکل نوک پستان
  • درد پستان که بعد از پریود از بین نرفته است
  • یک توده جدید که بعد از پریود از بین نرفته است
  • ترشحات نوک پستان که شفاف، قرمز، قهوه‌ای یا زرد است
  • قرمزی، تورم، تحریک پوست و خارش پستان
  • تورم یا وجود توده در اطراف استخوان ترقوه یا زیر بازو

علایم ثانویه سرطان عبارتند از:

  • انقباض یا چرخش نوک پستان به داخل
  • بزرگ شدن یک پستان
  • گودی سطح پستان
  • بزرگ‌تر شدن توده موجود در پستان
  • ایجاد یک بافت شبیه پوست پرتقال روی پستان
  • کاهش اشتها
  • کاهش وزن ناخواسته
  • بزرگ شدن غدد لنفاوی زیر بغل
  • سیاهرگ‌های قابل مشاهده روی پستان

داشتن یک یا چند مورد از این علایم، لزوماً به معنای ابتلا به سرطان سینه نیست؛ به عنوان مثال، ترشح از نوک پستان می‌تواند ناشی از عفونت نیز باشد. در صورت مشاهده هر یک از این علایم و نشانه‌ها، برای ارزیابی کامل به پزشک خود مراجعه کنید.

علایم سرطان خوش‌خیم

سرطان سینه خوش‌خیم در واقع سرطان نیست، بلکه به یک توده، کیست یا ترشح از نوک پستان سینه زن یا مرد اشاره دارد که دارای علایم سرطانی نیست و در برخی موارد همراه با درد است. برخی از آن‌ها با دست احساس نمی‌شوند و از طریق ماموگرافی قابل تشخیص هستند. در ادامه به برخی از علایم شرایط و تومورهای خوش‌خیم سینه اشاره می‌کنیم.

  • تغییرات فیبروکیستیک پستان: در پستان‌ها برآمدگی وجود دارد. این توده‌ها از یک بافت ضخیم فیبری، لاستیکی مانند یا یک کیست پر از مایع تشکیل شده‌اند.
  • کیست‌ها: این توده‌های پر از مایع در پستان‌ها قرار دارند و ممکن است با لمس کردن حساس شوند. این توده‌ها معمولاً در دوران پریودی ظاهر می‌شوند و بعد از آن ناپدید می‌گردند.
  • فیبروآدنوم: آن‌ها مانند یک تیله کوچک، گرد و متحرک در سینه احساس می‌شوند.
  • ورم پستان: ممکن است یک توده را احساس کنید. توده ممکن است قرمز و گرم به نظر برسد. افراد مبتلا به ورم پستان معمولاً تب دارند.
  • نکروز چربی: توده‌ای است که ممکن است گرد و سفت به نظر برسد. هنگامی ایجاد می‌شود که بافت چربی سفت می‌شود. این پدیده در زنانی که به شدت اضافه وزن دارند، رایج است. گاهی اوقات، این توده‌ در نتیجه صدمه به پستان ایجاد می‌شود و ممکن است با چربی مایع پر شده باشد.
  • کلسیفیکاسیون: ممکن است این نقاط ریز و سخت را احساس کنید یا نبینید. آن‌ها به دلیل رسوبات کلسیم سفت شده در پستان به وجود می‌آیند. البته خوردن یا نوشیدن بیش از حد کلسیم، باعث ایجاد آن نمی‌شود. اکثر کلسیفیکاسیون‌ها خوش‌خیم هستند. با این حال وجود مقداری کلسیفیکاسیون، می‌تواند نشانه‌ای از سرطان باشد.
  • ترشح از نوک پستان: مایعی که از نوک پستان خارج می‌شود، ممکن است رنگ‌های متفاوتی داشته باشد. رنگ شفاف یا شیری، نشان‌دهنده مشکلات هورمونی است. ترشحات سبز مایل به سیاه، نشان‌دهنده مسدود شدن مجرای شیر است و ترشحات خونی، ممکن است مربوط به آسیب، عفونت یا تومور خوش‌خیم باشد. همچنین می‌تواند با سرطان سینه مرتبط باشد.
  • هیپرپلازی، آدنوز، پاپیلوم داخل مجاری و لیپوم: این شرایط خوش‌خیم پستان کمتر شایع هستند، اما در صورت بروز، درد و توده‌های سینه را احساس خواهید کرد.
  • ژنیکوماستی مردانه: در صورت تشخیص این بیماری، پستان مردان ممکن است متورم و حساس شود. با این حال بیشتر اوقات علایمی ندارد.

بیماری‌های خوش‌خیم پستان به طور کلی توسط برخی از عوامل ایجاد می‌شود. این عوامل شامل ساختار پستان، سن و مشکلات هورمونی هستند. هورمون درمانی، قرص‌های ضدبارداری، بارداری، یائسگی، اضافه‌ وزن، عفونت و شیردهی نیز می‌توانند باعث بروز آن‌ها شوند. همچنین وضعیت ژنیکوماستی مردان، به دلیل عدم تعادل هورمونی ایجاد می‌شود. البته می‌تواند ناشی از هورمون درمانی، برخی بیماری‌ها و اضافه وزن شدید نیز باشد.

ورم پستان یکی از علائم سرطان خوش خیم سینه است که در ناحیه پستان یک توده احساس می‌شود.

ورم پستان یکی از علائم سرطان خوش خیم سینه است که در ناحیه پستان یک توده احساس می‌شود.

علایم سرطان سینه بدخیم

همان‌طور که گفتیم سرطان سینه یک تومور بدخیم است که در داخل یا اطراف بافت پستان و به طور عمده در مجاری شیر و غدد رشد می‌کند. تومور معمولاً به شکل یک توده یا رسوب کلسیم ایجاد می‌شود و به علت رشد غیرطبیعی سلول به وجود می‌آید. بیشتر توده‌های سینه خوش‌خیم هستند، اما برخی از آن‌ها می توانند پیش‌بدخیم (شاید به سرطان تبدیل شوند) یا بدخیم باشند.

سرطان به دو دسته اولیه یا متاستاتیک طبقه‌بندی می‌شود. تومور بدخیم اولیه که در بافت پستان ایجاد می‌شود، به عنوان سرطان اولیه سینه شناخته می‌شود. گاهی اوقات، سرطان اولیه سینه هنگامی‌که به غدد لنفاوی نزدیک زیر بغل گسترش می‌یابد نیز دیده می‌شود. سرطان سینه متاستاتیک یا سرطان پیشرفته، زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های سرطانی واقع در پستان، جدا شده و به اندام یا بخش دیگری از بدن بروند.

سرطان برای افراد مختلف می‌تواند علایم متفاوتی داشته باشد. بیشتر افراد متوجه هیچ نشانه‌ای نمی‌شوند. در ادامه به علایم هشداردهنده سرطان اشاره خواهیم کرد.

علایم هشدار‌دهنده سرطان سینه

      • وجود توده در سینه یا زیر بغل: وجود این توده معمولاً اولین علامت سرطان سینه است. در مراحل اولیه ممکن است قابل لمس و مشاهده نباشد و تنها از طریق ماموگرافی تشخیص داده می‌شود.
      • تورم در زیر بغل یا نزدیک استخوان ترقوه: این علامت می‌تواند به این معنی باشد که سرطان به غدد لنفاوی آن ناحیه گسترش یافته است. تورم ممکن است قبل از احساس توده شروع شود. بنابراین اگر متوجه آن شدید، به پزشک خود اطلاع دهید.
      • درد و حساسیت: اگرچه توده‌ها معمولاً درد ندارند، اما برخی از آن‌ها ممکن است باعث ایجاد احساس سوزش شوند.
      • وجود یک ناحیه صاف یا فرورفته روی پستان: این علامت ممکن است به دلیل توموری باشد که شما نمی‌توانید آن را ببینید یا احساس کنید.
      • تغییرات پستان: این تغییرات شامل تفاوت در اندازه، کانتور، بافت یا دمای پستان هستند.
      • تغییرات در نوک پستان: شامل مواردی چون فرورفتگی، احساس سوزش و خارش و ایجاد زخم روی آن است.
      • ترشح غیرمعمول از نوک پستان: این ترشحات ممکن است شفاف و خونی بوده یا به رنگ دیگری باشد.
  • تشکیل ناحیه‌ای شبیه مرمر زیر پوست پستان: چنین ناحیه‌ای با هر قسمت دیگر سینه متفاوت است.

بیشتر تومورهای بدخیم به سرعت رشد می‌کنند، در حالی‌که در تومورهای خوش‌خیم چنین اتفاقی نمی‌افتد و رشدی ندارند. البته نمونه‌هایی از تومورهای سرطانی با رشد آهسته و تومورهای غیرسرطانی با رشد سریع وجود دارند. تفاوت اصلی بین تومورهای خوش‌خیم و بدخیم سینه واضح و روشن است، اما برای درک بهتر به مقایسه آن‌ها می‌پردازیم.

ویژگی‌های تومورهای خوش‌خیم پستانویژگی‌های تومورهای بدخیم پستان
سلول‌های آن‌ها تمایل به گسترش ندارند.سلول‌های آن‌ها می‌توانند پخش شوند.
بیشتر آن‌ها به کندی رشد می‌کنند.معمولاً سریع رشد می‌کنند.
به بافت مجاور حمله نمی‌کنند.اغلب به بافت سالم مجاور حمله می‌کنند.
به سایر قسمت‌های بدن متاستاز نمی‌دهند.می‌توانند از طریق جریان خون یا سیستم لنفاوی به بافت مجاور گسترش یابند.
تمایل به داشتن مرزهای واضح دارند.ممکن است پس از برداشتن، در مناطقی غیر از محل اصلی عود کنند.
در زیر میکروسکوپ پاتولوژیست، شکل کروموزوم‌ها و DNA سلول‌های آن‌ها طبیعی به نظر می‌رسد.سلول‌های آن‌ها کروموزوم‌ها و DNA غیرطبیعی دارند و ممکن است شکل غیرطبیعی داشته باشند.
هورمون یا مواد دیگر ترشح نمی‌کنند.می‌توانند موادی ترشح کنند که باعث خستگی و کاهش وزن می‌شود.
اگر سلامتی فرد را تهدید نکنند، ممکن است نیازی به درمان آن‌ها نباشد.

در صورت برداشتن یا نیاز به درمان بیشتر مانند پرتودرمانی یا شیمی درمانی، بعید است که عود کند.

ممکن است نیاز به درمان تهاجمی از جمله جراحی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی و داروهای ایمونوتراپی داشته باشند.

چه افرادی بیشتر در معرض سرطان قرار دارند؟

بیشترین سرطان سینه در زنان اتفاق می‌افتد. بنابراین زنان افرادی هستند که خیلی بیشتر از مردان در معرض این بیماری قرار دارند. اگرچه سلول‌های پستان زنان بسیار بیشتر از مردان است، اما دلیل اصلی ابتلا به سرطان در آن‌ها این است که سلول‌های پستان‌ زنان به طور دائم در معرض اثرات محرک رشد هورمون‌های زنانه استروژن و پروژسترون قرار دارد. مردان هم ممکن است به سرطان سینه مبتلا شوند، اما این بیماری در زنان حدود ۱۰۰ برابر بیشتر از مردان است. حال باید ببینیم خطر ابتلا به سرطان در چه زنانی بیشتر است؟

  • زنانی که سالخورده هستند: خطر ابتلا به سرطان با افزایش سن بالا می‌رود. از هر ۸ سرطان تهاجمی سینه، یک مورد در زنان کمتر از ۴۵ سال مشاهده می‌شود، در حالی‌که حدود ۲ مورد از هر ۳ سرطان تهاجمی سینه در زنان ۵۵ ساله یا بالاتر اتفاق می‌افتد.
  • زنانی که عامل ژنتیکی دارند: تصور می‌شود که حدود ۵ تا ۱۰ درصد موارد سرطان پستان ارثی باشد و از نقص ژنی است که از والدین به ارث می‌رسد.
  • زنانی که سابقه خانوادگی دارند: خطر ابتلا به سرطان در بین زنانی که خویشاوندان خونی آن‌ها این بیماری را دارند، بیشتر است. داشتن یکی از بستگان درجه یک (مادر، خواهر یا دختر) مبتلا به سرطان سینه، خطر ابتلا به سرطان سینه را تقریباً دو برابر می‌کند. داشتن ۲ فامیل درجه یک، خطر ابتلا را حدود ۳ برابر افزایش می‌دهد.
  • زنان سفیدپوست: زنان سفیدپوست کمی بیشتر از زنان آفریقایی-آمریکایی در معرض ابتلا به سرطان هستند. همچنین زنان آسیایی، اسپانیایی‌تبار و بومی آمریکایی در خطر کمتری برای ابتلا به سرطان سینه و مرگ در اثر آن قرار دارند.
  • زنانی که بافت متراکم سینه دارند: زنانی که بافت سینه متراکم‌تری دارند، یعنی دارای بافت غده‌ای بیشتر و بافت چربی کمتری هستند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند. متأسفانه بافت متراکم پستان می‌تواند تشخیص بیماری در ماموگرافی را برای پزشکان دشوارتر کند.
  • زنانی که مبتلا به برخی بیماری‌های خوش‌خیم پستان هستند: زنانی که مبتلا به برخی بیماری‌های خوش‌خیم پستان هستند، ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به سرطان قرار داشته باشند.
  • زنان که مبتلا به کارسینوم لوبولار درون‌جا هستند: زنان مبتلا به کارسینوم لوبولار درون‌جا، بین ۷ تا ۱۱ برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان هستند.
  • زنانی که دوره‌های قاعدگی بیشتری داشته‌اند: زنانی که به دلیل شروع قاعدگی در سنین پایین (قبل از ۱۲ سالگی) و یا یائسگی در سنین بالاتر (بعد از سن ۵۵ سالگی)، چرخه‌های قاعدگی بیشتری داشته‌اند، کمی بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار دارند.
  • زنان که سابقه رادیوتراپی قفسه سینه دارند: زنانی که در سنین کودکی یا جوانی، برای درمان سرطان دیگر، رادیوتراپی در ناحیه قفسه سینه را تجربه کرده‌اند، به طور قابل‌ توجهی در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار دارند.

بیشتر بخوانید: غذاهای مفید برای پیشگیری از سرطان کدامند؟

سرطان سینه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشکان از آزمایش‌های مختلفی برای یافتن یا تشخیص سرطان سینه استفاده می‌کنند. آن‌ها همچنین ممکن است آزمایش‌هایی را انجام دهند تا بفهمند آیا سرطان به قسمت‌های دیگری از بدن، غیر از سینه و غدد لنفاوی زیر بازو گسترش یافته است یا خیر. در این بخش به معرفی گزینه‌های مختلفی که برای تشخیص سرطان استفاده می‌شود می‌پردازیم. البته تمام این آزمایش‌ها برای فرد استفاده نمی‌شود و این پزشک است که با توجه به علایم و نشانه‌ها، سن، میزان سلامتی و آزمایش‌های قبلی فرد، روش تشخیصی خود را انتخاب می‌کند.

۱- آزمایش‌های تصویربرداری

این آزمایش‌ها تصاویری از داخل بدن را نشان می‌دهند. آزمایش‌های تصویربرداری پستان ممکن است برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد ناحیه مشکوکی که در طول غربالگری در پستان یافت شده، انجام شود.

  • ماموگرافی تشخیصی: ماموگرافی تشخیصی مشابه ماموگرافی غربالگری است، با این تفاوت که تصاویر بیشتری از پستان گرفته می‌شود. این روش زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که فرد علایمی مانند توده جدید یا ترشح از نوک پستان را تجربه می‌کند. در صورت مشاهده موارد مشکوک در ماموگرافی غربالگری، ممکن است از ماموگرافی تشخیصی نیز استفاده شود.
  • سونوگرافی: سونوگرافی از امواج صوتی برای ایجاد تصویری از بافت پستان استفاده می‌کند. با این روش می‌توان بین یک توده جامد که ممکن است سرطان باشد و یک کیست پر از مایع که معمولاً سرطانی نیست را تشخیص داد.
  • MRI: در این روش از میدان‌های مغناطیسی و برای تولید تصاویر دقیق از بدن استفاده می‌شود. یک رنگ مخصوص به نام ماده حاجب قبل از اسکن در رگ بیمار تزریق می‌شود تا به ایجاد تصویر واضح از سرطان احتمالی کمک کند. MRI پستان ممکن است پس از تشخیص سرطان در یک فرد برای بررسی میزان رشد بیماری در پستان یا بررسی سرطان پستان دیگر استفاده شود. MRI پستان همچنین یک گزینه غربالگری همراه با ماموگرافی برای برخی از زنان با خطر بسیار بالای ابتلا به سرطان و برای برخی از زنانی است که سابقه ابتلا به سرطان سینه را دارند. همچنین اگر سرطان سینه پیشرفته موضعی تشخیص داده شود یا اگر ابتدا شیمی‌درمانی یا درمان غدد درون‌ریز انجام شود، MRI نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، این روش می‌تواند به عنوان یک روش نظارتی پس از تشخیص و درمان سرطان بکار گرفته شود.
MRI سینه می‌تواند به عنوان یک روش نظارتی بعد از تشخیص و درمان سرطان استفاده شود.

MRI سینه می‌تواند به عنوان یک روش نظارتی بعد از تشخیص و درمان سرطان استفاده شود.

۲- بیوپسی

بیوپسی برداشتن مقدار کمی از بافت برای بررسی زیر میکروسکوپ است. آزمایش‌های دیگر می‌توانند وجود سرطان را نشان دهند، اما فقط بیوپسی امکان تشخیص قطعی را دارد. پس از انجام بیوپسی، نمونه‌ها به وسیله یک آسیب‌شناس یا پاتولوژیست تجزیه و تحلیل می‌شوند. انواع مختلفی از بیوپسی وجود دارد که بر اساس تکنیک یا اندازه سوزن مورد استفاده برای جمع‌آوری نمونه بافت طبقه‌بندی می‌شوند.

  • بیوپسی آسپیراسیون با سوزن ظریف: این نوع بیوپسی از یک سوزن نازک برای برداشتن نمونه کوچکی از سلول‌ها استفاده می‌کند.
  • بیوپسی با سوزن مرکزی: این نوع بیوپسی از یک سوزن پهن‌تر برای برداشتن نمونه بزرگ‌تر از بافت استفاده می‌کند. این روش معمولاً روش بیوپسی ترجیحی است و برای این به کار می‌رود که آیا سرطان غیرعادیِ تشخیص داده شده در معاینه فیزیکی یا آزمایش تصویربرداری، تهاجمی است یا خیر و اگر چنین است، نشانگرهای زیستی سرطان چه هستند. این اطلاعات به ایجاد یک برنامه درمانی کمک می‌کند. همچنین از بی‌حسی موضعی برای کاهش ناراحتی بیمار در طول بیوپسی با سوزن مرکزی استفاده می‌شود.
  • بیوپسی جراحی: این نوع بیوپسی بیشترین مقدار بافت را از بدن خارج می‌کند. از آنجایی که جراحی بهتر است پس از تشخیص سرطان انجام شود، بیوپسی جراحی معمولاً روش توصیه شده برای تشخیص سرطان نیست.
  • بیوپسی با هدایت تصویر: طی این روش، سوزن با کمک تکنیک تصویربرداری، مانند ماموگرافی، سونوگرافی یا MRI به محل توده یا کلسیفیکاسیون‌ها هدایت می‌شود. به عنوان مثال بیوپسی استریوتاکتیک نوعی بیوپسی با هدایت تصویر است که با استفاده از ماموگرافی برای کمک به هدایت سوزن انجام می‌شود. پزشک به شما اطلاع می‌دهد که چه نوع بیوپسی برایتان بهترین است. در این روش معمولاً یک گیره فلزی کوچک در پستان قرار داده می‌شود تا محل نمونه‌برداری را مشخص کند. جنس این گیره معمولاً از تیتانیوم است و در آزمایشات تصویربرداری بعدی مشکلی ایجاد نمی‌کند.
  • بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان: هنگامی‌که سرطان از طریق سیستم لنفاوی گسترش می‌یابد، غدد لنفاوی نگهبان درگیر می‌شوند. در سرطان سینه، غدد لنفاوی زیر بازوها که به آن‌ها غدد لنفاوی زیر بغل گفته می‌شود، درگیر می‌شوند. روش بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان، راهی برای کشف سرطان در غدد لنفاوی نزدیک پستان است.
هنگامی که سرطان سینه از طریق غدد لنفاوی افزایش پیدا می‌کنند به غدد لنفاوی زیر بازو‌ها می‌رسند.

هنگامی که سرطان سینه از طریق غدد لنفاوی افزایش پیدا می‌کنند به غدد لنفاوی زیر بازو‌ها می‌رسند.

عواملی که منجر به سرطان می‌شود؟

عامل خطر هر چیزی است که بر شانس ابتلا به بیماری مانند سرطان تأثیر می‌گذارد. بیشتر زنانی که دارای یک یا چند عامل خطر سرطان سینه هستند، هرگز به این بیماری مبتلا نمی‌شوند، در حالی‌که بسیاری از زنان مبتلا به سرطان، هیچ عامل خطر آشکاری ندارند؛ البته به جز زن بودن و افزایش سن. حتی هنگامی‌که زنی با داشتن عوامل خطر به سرطان سینه مبتلا می‌شود، سخت است که بدانیم این عوامل تا چه حد ممکن است در ابتلا او به سرطان نقش داشته باشند.

انواع مختلفی از عوامل خطر سرطان وجود دارد. برخی از عوامل، مانند سن یا نژاد افراد قابل تغییر نیستند. برخی دیگر با عوامل ایجاد‌کننده سرطان در محیط مرتبط هستند. برخی دیگر به رفتارهای شخصی فرد، مانند سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و رژیم غذایی ارتباط دارند. اما باید بدانید که خطر ابتلا به سرطان سینه در طول زمان می‌تواند به دلیل عواملی مانند افزایش سن یا سبک زندگی تغییر کند. در ادامه به عواملی که می‌توانند منجر به سرطان شوند، اشاره خواهیم کرد.

  • فرزندآوری: خطر ابتلا به سرطان در زنانی که فرزندی نداشته‌اند یا اولین فرزند خود را پس از ۳۰ سالگی به دنیا آورده‌اند، کمی بیشتر است. حاملگی‌های زیاد و باردار شدن در سنین پایین، خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش می‌دهد. حاملگی تعداد کل دوره‌های قاعدگی زن را کاهش می‌دهد و این فاکتور، ممکن است دلیل این تأثیر باشد.
  • استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی: مطالعات نشان داده است زنانی که از قرص‌های ضد بارداری خوراکی استفاده می‌کنند، نسبت به زنانی که هرگز از آن‌ها استفاده نکرده‌اند، کمی بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه هستند. به نظر می‌رسد این خطر به مرور زمان پس از قطع قرص‌ها به حالت عادی باز می‌گردد.
  • هورمون درمانی بعد از یائسگی: این احتمال وجود دارد که هورمون درمانی ترکیبی، خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد. البته زنانی که ۵ سال از هورمون درمانی آن‌ها گذشته است، در معرض چنین عاملی قرار ندارند.
  • شیردهی: برخی از مطالعات نشان می‌دهد که شیر دادن ممکن است کمی خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش دهد، بخصوص اگر شیردهی به مدت یک و نیم تا ۲ سال ادامه یابد.
  • الکل: مصرف الکل به وضوح با افزایش خطر ابتلا به سرطان مرتبط است. این خطر با میزان مصرف الکل افزایش می‌یابد.
  • نداشتن فعالیت بدنی: شواهد نشان می‌دهد که نداشتن فعالیت بدنی می‌تواند احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد.

آیا سایز سینه‌ی خانم‌ها روی خطر ابتلا به سرطان پستان تاثیر گذار است؟

بیشتر تحقیقات هیچگونه ارتباطی بین سایز سینه و سرطان پستان پیدا نکرده‌اند. یک مطالعه‌ی دقیق و هدایت شده ارتباط کمی در زنان لاغر با پستان‌های بزرگ و سرطان سینه یافته است. در این تحقیق که روی دو هزار زن انجام گرفت، زنان را بر اساس سایز سینه به چند گروه تقسیم کردند و مشخص شد: خطر بروز سرطان در خانم‌هایی که لاغر هستند و سایز سینه های آنها نسبت به وزنشان بالا است بیشتر در خطر سرطان هستند. البته تحقیقات بیشتری مورد نیاز است تا این فرضیه کاملا ثابت شود.

آیا قد خانم‌ها بر خطر ابتلا به سرطان پستان تاثیر گذار است؟

در بسیاری از تحقیقات مشخص شده است که قد خانم‌ها با خطر بروز سرطان سینه در ارتباط است. خانم‌های بلند قد (۱۷۴ سانتی متر قد یا بلندتر) کمی بیشتر نسبت به خانم‌های کوتاه قد (۱۵۹ سانتی متر قد یا کوتاه‌تر) در خطر سرطان پستان قبل و بعد از دوران یائسگی هستند. قد یک شخص را ژنتیک، نوع تغذیه و سطح هورمون تعیین می‌کنند. چطور این سه عامل بر خطر سرطان سینه تاثیر می‌گذارند هنوز مشخص نیست.

یکی از حدس‌هایی که زده می‌شود این است که هورمون تاثیر گذار روی قد خانم‌ها ممکن است بر افزایش مقدار بافت مجرای شیر در پستان تاثیر بگذارد. بیشتر سرطان‌های پستان از این بافت سرچشمه می‌گیرند. هرچقدر این بافت رشد کند، خطر ابتلا به سرطان سینه نیز بالاتر می رود.

آیا وزن خانم‌ها روی خطر ابتلا به سرطان پستان موثر است؟

وزن بدن خانم‌ها روی ابتلا به سرطان پستان تاثیر گذار است، اما این تاثیر در دوران قبل و بعد از یائسگی متفاوت است. بسیاری از تحقیقات نشان داده زنانی که وزنشان از ۷۹ کیلوگرم بالاتر است در مقایسه با خانم‌های لاغرتر (۵۸ کیلو گرم به پایین) در دوران قبل از یائسگی کمتر در خطر ابتلا به سرطان پستان هستند و در دوران یائسگی این خطر بالا می‌رود.

همچنین تحقیقات نشان داده خانم‌هایی که بیشترین حجم چربی‌شان در ناحیه شکم است، در مقایسه با خانم‌هایی که بیشتر چربی‌شان در ناحیه باسن و ران پا است، بیشتر در خطر ابتلا به سرطان پستان پس از یائسگی هستند. در این تحقیق وزن، در نظر گرفته نشده و تنها به محل تجمع چربی‌ها پرداخته شده است. اثبات کامل این ادعا نیاز به تحقیقات بیشتر و جامع تری دارد.

بیشتر بخوانید: معرفی چند رژیم لاغری برای کاهش وزن اصولی

آیا کاهش وزن روی خطر ابتلا به سرطان پستان تاثیر دارد؟

بسیاری از تحقیقات نشان داده‌اند که کاهش وزن بر سرطان پستان تاثیر می‌گذارد. اگر چه زمان کاهش وزن هم مهم است. زنانی که قبل از ۴۵ سالگی دچار اضافه وزن می‌شوند، اگر ۵ کیلو یا بیشتر وزن کم کنند خطر سرطان پستان بعد از یائسگی را کاهش می‌دهند. کاهش و افزایش مدوام نیز روی سرطان پستان بی‌تاثیر نیست، اما این ادعا نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.

campaign

ایـن شـرایط کرونایـی باعـث شـده همـه خونـه نشـین بشـیم و فرصـت خوبیـه کـه یـه تغییـر بـزرگ بدیـم و بـرای مهمونیا و عروسیای بعد از کرونا همه رو سوپرایز کنیم.

کافیـه همیـن الان تصمیم بگیری که میخـوای وزنت رو کم کنی و به اون اندامی که همیشه ارزوشو داشتی برسی! از همین لحظه ما کنارتیم تا باهم به هدفت برسیم.

سرطان در بارداری و شیردهی چه مشکلاتی به وجود می‌آورد؟

سرطان سینه در هنگام بارداری معمولاً اتفاق نمی‌افتد، اما گاهی اوقات مادران آینده درگیر این بیماری می‌شوند. باردار شدن باعث سرطان نمی‌شود، اگرچه تغییرات هورمونی ناشی از بارداری می‌تواند پیشرفت بیماری را سریع‌تر کند. پستان‌ها در طول دوره بارداری ضخیم می‌شوند و این اتفاق می‌تواند تشخیص توده‌‌ها را دشوار کند. به همین دلیل در چنین شرایطی، تومورهای سرطان سینه تا زمانی‌که تشخیص داده شوند، اغلب بزرگ‌تر و پیشرفته‌تر شده‌اند. این اتفاق باعث می‌شود که معاینه پستان در طول بارداری بسیار مهم باشد. هر گونه توده یا علایم مشکوک باید توسط پزشک بررسی شود.

بهترین کاری که می‌توانید در دوران بارداری انجام دهید، این است که به طور منظم برای معاینات قبل از تولد به پزشک خود مراجعه کنید. ماموگرافی در دوران بارداری نسبتاً بی‌خطر است، اما به دلیل افزایش تراکم پستان‌ها ممکن است مفید نباشد. به همین دلیل ماموگرافی سه‌بعدی پیشنهاد می‌شود.

باید بدانید پایان دادن به بارداری شانس زنان را برای غلبه بر سرطان سینه افزایش نمی‌دهد. همچنین هیچ مدرکی مبنی بر اینکه سرطان به جنین آسیب می‌رساند وجود ندارد، اما درمان‌ها خطراتی به همراه دارند. به طور کلی، جراحی در سه ماهه اول بارداری بی‌خطر است. اگر سرطان هنوز در مراحل اولیه خود باشد، پزشک به احتمال زیاد برداشتن توده مشکوک یا کل پستان را توصیه می‌کند. اگر در سه ماهه اول یا دوم بارداری هستید، برداشتن کل پستان بهترین روش است. برداشتن توده، معمولاً یک گزینه برای زنانی است که سرطان آن‌ها در سه ماهه سوم بارداری تشخیص داده نشده است. پرتودرمانی به طور معمول تا بعد از زایمان شروع نمی‌شود، زیرا می‌تواند به جنین آسیب برساند.

در طول جراحی سرطان سینه، جراح غدد لنفاوی را بررسی می‌کند تا ببیند آیا آن‌ها تحت‌تأثیر قرار گرفته‌اند یا خیر. او اغلب مواردی را که احتمال گسترش سرطان در آن‌ها وجود دارد را برمی‌دارد. اگر فرد به شیمی‌درمانی نیاز داشته باشد، پزشک به طور معمول تا پایان سه ماهه اول صبر می‌کند تا احتمال آسیب دیدن جنین را کاهش دهد.

سرطان پیشرفته معمولاً به جراحی و شیمی درمانی نیاز دارد. بنابراین خطر برای جنین بیشتر است. به همین جهت تصمیم‌گیری در مورد اینکه فرد مبتلا تحت درمان قرار گیرد یا خیر، می‌تواند بسیار سخت باشد.

هیچ مدرکی مبنی بر اینکه توقف جریان شیر مادر سرطان سینه را بهبود می‌بخشد، وجود ندارد. در هنگام ابتلا به این بیماری شیر دادن با شیر مادر اشکالی ندارد، اما بهتر است فرد با پزشک یا مشاور شیردهی خود صحبت کند تا ببیند چه چیزی برای او و کودکش بهتر است. اگر شیمی‌درمانی می‌کند، به احتمال زیاد نباید به نوزاد خود شیر بدهد، زیرا بسیاری از داروهای شیمی‌درمانی قوی هستند و می‌توانند از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل شوند.

در نهایت باید گفت توده‌های پستان بسیار شایع هستند. بنابراین مهم است که به طور مرتب، پستان‌های خود را چک کنید. اگر متوجه یک توده در پستان یا زیر بغل خود شدید، در اولین فرصت به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید تا او آزمایش‌های لازم برای تشخیص بی‌خطر بودن یا خطرناک بودن این توده‌ها را انجام دهد. یادتان باشد که مراقبت از خود و درمان را نادیده نگیرید و به تعویق نیندازید. حتی تومورهای خوش‌خیم نیاز به مراقبت و درمان دارند. بنابراین چه سرطان سینه داشته باشید و چه نداشته باشید، به مراقبت‌های پزشکی نیاز خواهید داشت.

منبع +++++++++++

۵/۵ - (۳ امتیاز)
این مطالب را از دست ندهید ...
    به اشتراک بگذارید

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*